çok sevdim.

Kar gibi saftı benim sevdam. Yüreğin kadar berrak. Bir umut kadar halsiz ve bir mutluluk kadar uzaktı bana. Terk etmedi sevdam seni. Aç kaldı, susuz kaldı. Hain, karanlık gece. Canım acıyordu. Seni sensiz uzakta, çaresiz, umutsuz, param parça yaşamak; ne zor iş. . . Şimdi iyi dinle kalbimde efsanesi yaşanan yar; Ellerim kelepçede, dilim yeminli, kalbim mühürlü. Sen aşkı anlamaz, bilmez iken; ben akmayan gözyaşımda, seni severdim. Gözlerinde bulmak isterdim aşkı; sevdayı, can tılsımımı. Peki ya gözlerin hani? Ay ışığını yüreğimde hissetmek isterdim. Yüreğin nerede? Tutmaya kıyamadığım o ellerin nerede? Ben söyleyeyim mi yar? 

Sen benim hayalim, sen benim umutsuzca beklediğim, sen; sensizlen nefes alamadığım, iyi oku bu yazdıklarımı. . . 

Son sözlerin hala kulağımda. Canımı acıtışın, sensiz günlere mahkum edişin hala içimde. Gitmek mi istiyorsun? Git.  .  .  Sen bana gitmek için gelmemiş miydin zaten? Git.  .  . Çaresiz yarınlarına git. Alışır bu yürek, katlanır bu can. Ne zaman bu kalp, bedene ağır geldi; seni de unutur, sevgini de. Alışırım göz yaşlarıma. Zannederdim ki deli sevdalıyız. Oysa bu aşkı sadece ben istiyormuşum. Acı olduğu kadar güzeldi. Hiç çıkmıyor aklımdan o Haziran akşamı. . . Unutmamalıydım. Her güzel şeyin bir sonu olduğunu; unutmamalıydım!.  .  .

neler oluyor bana?

Neden hayat gerçek yüzünü sadece bana gösteriyor. Beni bu kadar güçlü kılan sebep ne? Her defasında birkez daha ölüyorum. Onu sevdiğim sürece de bu böyle devam edecek, eminim! Ben her defasında onun düşürdüğü yerden başlarım. Rüyaydı... Geçti ve bitti. Aptallık bende, yine ona güvenmem. yine yendi gururumu aşk. Ey Aşk! Hükmedemiyorum sana. Alıp; başka yerlere götürüyorsun beni. Sonra da öylece yalnız bırakıp gidiyorsun. Ne olur biraz dürüst olsan; yalandan, kahbe tuzaklar kurmasan?!. . .

Aşk yakar öyle değil mi? Yanıyorum. Her gün, her saat, her dakika, hatta her saniye. . . Yüreğimde öyle fırtınalar kopuyor ki, tarif edemiyorum. . . Canım öyle acıyor ki; intikam alacak ne cesaretim ne de gücüm var. . . 

Ey Aşk!:

Kapat kapıyı üşüyorum. Yoruldu bedenim. Daha fazla dayanamıyorum. Titriyorum. . . Aşk, kalbim sana hükmediyor. Yeter artık, kapat kapıyı; diyor. Ne zaman son vereceksin bu acıya?! unutmak istiyorum. Unutmak!.  .  . 

. . .GüzeL GözLüm. . .

Beni sevmiyorsun, biliyorum. Herkes, altında sarhoş olacağı yıldızı ararken; ben sende bitiriyorum içki kadehlerini, yalnızlığı! Hep imkansızı seçtim. Neden bilmiyorum!.  .  . 

Ne kadar yakınsam, o kadar uzaktın bana. Kaçanlardan değildim ben. Hiçbir zaman kaçmadım. Ne zaman vazgeçmeye kalksam, yüreğim kocaman haliyle dikildi hep karşıma. Ben, yüreğimin sesini dinledim. Aslında yüreğim sendin. Her sözcüğün üzerinde durup bin kere düşündüm. Nasıl vazgeçerim, diye. Olmuyor!

Dinle, Ey Efsanesi Yaşanan Yar; sana bağlı olmadan büyüttüm bu sevdayı içimde. . . Ne kadar sen beni sevmesen de, istemesen de.! Benim aşkım bu ve böyle olmaya devam da edecek. Sen dışında büyümeye devam edecek olsan da; bu böyle.  .  .

Ne Mi iStiyorUmm ??

         Geçmişe dair hatırlanması acı veren her anıyı unutmak,unutmak isterdim...
   Unutmak isteyenlere ait bir şarkı,bir söz duyduğumda o anıları anımsamamak isterdim!
         Marifet ''diL''vazgeçtim dedikten sonra bunu kalbine inandıra bilmekte.Gözün görmediğini hissedilmez kılmak için uzakta olmak yetmiyor.Sözler ve bakışlar hissettirdikleri gibi hiç de saf değiller.!
          Ne kadar çok sevsemde kapatamıyorum bende açtığı yaraları! Kim bilir belki güvenmek gibi yıllar sürer kanayanın kabuk bağlaması.Neden üzüntü veren hadiseler saniyelik;sevinçler ise zaman alır? Tek istisna kabul edişler,kolay vazgeçişler zor olur? Kalp bu,yaşamak istiyorsan zorluklarla baş etmeyi öğrenmeli. Hayat bu bir sıkıntı dairesi. Kim aradığı mutluluğu bulmuş ki şu yalan dünyada. ..
         Gelen için güler,yüz giden için göz yaşaları . . .Bazen gidenler gitme sebeblerini kalanlara bağlarlar.Söyler misin unutmayı bu kadar kolay mı sandın? Ayrılık bana aşktır artık!!
         Her ne söylersem söylüyeyim şayet mümkünse bu acıyı dindirmek ben bunu istiyorum. . .Kalbimdeki öfkeyi,bu aşkı dindirmek istiyorum! Biz sana söylemiştik demelernden yoruldum,bir bela oldum dünyanın gergefinde. . . Gayret edecem takaatim yok! Demem şu ki;
Yaşanan kötü hatıraları ve sadakatsiz bakışları unutmak istiyorum!!