18 Ocak 2012

Beni De Yıka Yağmur, Bütün Üzüntülerimi Al İçimden Ve Hiç Bitme

Yalnız kalacağımı hiç düşünmezdim. Ama artık sahte geliyor herşey. Yaşananlar ağır gelmeye başladı bile. Kaldıramıyorum artık. Yapamıyorum. Güçlü olamıyorum. Öylesine yorgun, öylesine bıktım ki her şeyden. Bunu içimde hissediyorum. Sevmek, sevilmek, özlemek, özlenmek hepsi geride kaldı şimdi. Içimdeki mutluluk ve sevinç; kin, öfke ve üzüntüye bıraktı yerini. Ve tabiki özleme . . Döktüğüm gözyaşları şimdi birine değil, kendime. Çünkü özlüyorum güzel günlerimi, eski günlerimi. O güzel günleri bir daha yaşayamamak. Tekrar mutlu olamamak. Bunlar acıtıyor içimi . Geçmişte öyle anlamlı, mutlu anlar vardır ki, kimi zaman onca geçen yıllara değerdir. İşte o günleri özlüyorum. Geçmişte kalan mutlu günlerimi. Zifiri karanlığa dalıyor gözlerim. Hani haykırmak istersin ama haykıramazsın. Konuşmak istersin konuşamazsın, kaçmak istersin kaçamazsın, hatta o kadar çok ağlamışsındır ki artık gözlerinden yaşlar gelmez ışte öyle birgün bugün . Diğer günlerimden bir farkı yok aslında. Yağmur en hırçın şekilde yağıyor bu akşam. Beni de yıka yağmur, bütün üzüntülerimi al içimden ve hiç bitmee ...

2 yorum: